Jaja, je leest het goed. Het eerste album (“whatever people say i am, i am not”) van de Arctic Monkeys heb ik zo waar op vinyl gekregen (je weet wel die grote CD’s). Album staat in de meeste top 10′s lijstjes van het decenium 2000-2010 en terecht, met eigenlijk alleen maar hits knallen deze apen als een gek, en nu: 5 jaar later en 3 platen verder is er eigenlijk nog steeds niks veranderd. Ook het laatste album van deze gasten was van zo’n torenhoog niveau dat het mij deze keer ook weer onmogelijk lijkt om een net zo goed, zo niet beter album te maken dan de vorige. Maar aangezien het ze al 3 keer eerder is gelukt kijk ik eigenlijk alleen maar uit naar album nummer 4.
Hieronder vindt je het plaatje van het plaatje: zelf geschoten natuurlijk.
